براي خواندن پيرامون شهداي فتنه و پيگيري و كمك مي‌تونيد به وبلاگ جديدي رجوع كنيد:

http://shohadaye88.bloghaa.com

شاید باورتون نشه..اما یه عکس درست و حسابی هم از این شهید – حتی تو رسانه های خودی-تو اینترنت نبود که بتونم خوب روش کار کنم…

کبری آسوپار

از نگاه مادربزرگ

«همین آخرهای بودنش بود؛ دهه فجر 1388. گفت: مادر روز 22 بهمن خیلی شلوغ می‌شود. آشوبگران هم می‌خواهند باز بیایند مقابل مردم. گفتم ان‌‌شاء‌الله هیچ چیز نمی‌شود. گفت: من که نمی‌بینم. من شهید می‌شوم! گفتم میثم این حرف را نزن، به پدر و مادرت رحم کن. خندید که خیلی مزه دارد شهید شدن! … چهار روز بعد شهید شد.» اینها را مادربزرگ میثم می‌گوید.

با نوه‌های دیگرم فرق داشت

اینها را مادربزرگ میثم می‌گوید که دوران سربازی میثم، میزبانش بوده و در این مدت به میثم، زیاد عادت کرده است. این بغض الانش اما، فقط از سر عادت به حضور میثم نیست، خودش می‌گوید:«با نوه‌های دیگرم فرق داشت، یک وقت می‌دیدم، رفته داخل اتاق و در را بسته، می‌‌گفتم خدایا چه کار می‌کند؟! می‌رفتم، می‌دیدم نشسته به دعا و نماز. خیلی باحیا بود. یکبار ندیدم با زیر پیراهن پیش ما بنشیند. دلش برای همه می‌‌سوخت. یکبار تعریف کرد که دوستش برای دخترهای کم‌بضاعت، جهیزیه درست می‌کند. میثم هم با دوستش رفته و کلی خرید کرده بودند تا وسایل توی یخچال، حتی خیار‌شور هم برایش خریده بودند!

برای شهادت وضو می‌گیرم

مادربزرگ از مهار آشوب‌های سال فتنه هم از میثم خاطره دارد: در اغلب شلوغی‌های سال 88 بیرون بود. بیرون بود و وقتی هم که می‌آمد، حرفی نمی‌زد. گاهی که غیرت انقلابی‌اش زیاد به جوش می‌آمد، از خانه می‌زد بیرون. تاب ماندن نداشت، تا نیمه‌های شب بیرون بود. یک بار دیدم نشستن و برخاستن برایش سخت شده است. پرس‌وجو که می‌کردم حرفی نمی‌زد. بعدتر اتفاقی دیدم که باتوم خورده و پایش کبود شده است. یک بار هم خانمی آمده با چاقو به پهلویش بزند که با زیرکی چاقو را گرفته بود.

نمی‌شد بگوییم که نرود، ناراحت می‌شد. حرف از شهید شدنش می‌زد. این آخری‌ها، اصلاً خبر داشت که قرار است آسمانی شود و برود. بعدازظهر بود. می‌خواست برود بسیج. وضوع گرفت. گفتم هنوز تا مغرب خیلی مانده… گفت: فکر می‌کنید برای نماز وضو می‌گیرم؟! من برای شهادت وضو می‌گیرم.

شب دامادی

دنیای عقل مآبی است و خواب‌ها، لابد بی‌اعتبارند، اما چرا نگوییم که کسی از بستگان خوابش را دیده، خواب میثم را، خوشحال و با لباس سفید. خودش گفته چرا خوشحال نباشم وقتی که شب دامادی من است؟!

در نگاه مادر

حالا قرار است پای صحبت‌های مادر شهید بنشینیم. به حساب عقل‌های دنیایی ما، به خنده‌هایش نمی‌آید که قرار است از شهادت پسرش بگوید؛ واقعه‌ای که همین بهمن 88 اتفاق افتاده و هنوز چند ماهی از آن نگذشته است اما سقف اندیشه که کمی بالا رود، می‌رسی به اینجا که مگر نه اینکه آخر آرزوهای هر پدر و مادری عاقبت‌به‌خیری فرزندش است و مگر عاقبتی خیرتر از شهادت هم می‌توان برای کسی تصور کرد؟!

مادر، اول از کودکی‌های مثیم می‌گوید؛ اول اولش البته می‌گوید که برای پدر و مادر، لحظه‌لحظه‌ای زندگی فرزندشان، خاطره است؛ از راه رفتن تا حتی وقتی که یاد می‌گیرد بینی‌اش را پاک کند! مادر میثم لابد حواسش به دوران قبل از تولد میثم نیست‌؛ 9 ماهی که هر لحظه‌اش به شوق و بیم و امید گذشته است…

با این همه حالا که میثم رفته و می‌خواهد دقیق‌تر شود در احوالات میوه دلش، حواسش هست که میثم‌اش خیلی صبور بود؛ صبور و تودار و آرام، بی‌شیطنت‌های دردسرساز. حالا یادش هست که میثم خیلی خوب با دیگران اخت می‌شد و انس می‌گرفت؛ با آنها که فقر مالی داشتند و دستشان کمی خالی بود، بیشتر البته.

دیگر برای ما نبود!

زمان بسیجی شدن میثم را زیاد در خاطر ندارد اما می‌داند که از یک جایی به بعد، شاید مثلاً از 12 سالگی‌اش، دیگر اغلب وقت‌ها، میثم در مسجد بوده و در پایگاه بسیج. همراه با پسرعموهایش می‌رفته و… می‌گوید:«از 12 سالگی به بعد، میثم دیگر برای ما نبود، برای بسیج بود.» می‌گویم ناراحت نبودید از این حضور مستمر، می‌گوید:«نه، چون جای خوبی بود. من به وضوح می‌دیدم که رفتارش با هم‌سن و سال‌هایش فرق می‌کرد و به این امر افتخار می‌کردم. خیلی‌ها را تشویق به حضور در بسیج کرد و حالا خیلی از دوستانش که به ما سر می‌زنند، می‌گویند به تشویق میثم وارد بسیج شده‌اند و اگر به جایی رسیده‌اند، مدیون او هستند.

در نگاه پدر

پای حرف‌های پدر میثم که می‌نشینم، بیم دارد که تعریف‌هایش از پسرش را به حساب محبت پدر و فرزندی بگذاریم. می‌گوید می‌خواهم همه چیز را بگویم اما شاید گاهی هم احساسات پدر و فرزندی را نشود کنترل کرد.

از بزرگ‌اندیشی میثم می‌گوید: موقعیت کاری مرا درک می‌کرد. با بود و نبودم می‌ساخت و هیچ‌وقت نشد تحمیل کند که مثلاً باید فلان چیز را برای من بخری.

یک زمانی وضعیت کاری من طوری شد که باید به منطقه‌ای پایین‌تر می‌رفتیم. با میثم مشورت کردم. گفت: من پشت مانتیور هستم، ولی از اینجا حواسم به شماست. نمی‌خواهم این موی سیاه، سفید شود. به مادرش گفت: اثاث‌ها را جمع کن برویم. حرف ما فقط یکی است و آن هم حرف باباست.

می‌دانستم که می‌رود!

پدر به روح میثم قسم می‌خورد که از شهادت او ناراحت نیست و ادامه می‌دهد: من اصلاً آمادگی‌اش را داشتم! حالا نه اینکه نحوه شهادتش اینطور باشد، ولی من خوابش را دیده بودم. در خواب اصلاً به من گفتند که یک بچه بیشتر نداری؛ فقط یک دختر داری! من خواب را حتی به مادرش هم نگفتم اما الان خدا را شکر می‌کنم، من معجزه خدا را به واقعیت دیدم. وقتی همه چیز را کنار هم می‌گذارم، می‌بینم همه چیز روال عادی خودش را داشته، خدا کار خودش را کرده، من هم شکرش را می‌کنم.

من قرار است شهید شوم!

بعد از تمام شدن سربازی‌اش بود. یک شب دیدم خانواده ناراحت هستند. علت را که جویا شدم، گفتند میثم اذیت می‌کند، می‌گوید می‌خواهم شهید شوم. گفتم جدی نگیرید! فاطمه گفت: داداش اذیت نکن. دیدم میثم با ایما و اشاره و زیر لبی می‌گوید من نمی‌مانم: من قرار است شهید شوم!

تصادف مشکوک

صبح بود و خانه تنها بودم. مادرش زنگ زد که میثم را گرفته‌اند. قضیه برایم خیلی مهم نبود. آن وقت هم ما نمی‌دانستیم مسئول اطلاعات عملیات پایگاه است، بعد از شهادتش فهمیدیم. بعد که مجدداً زنگ زدند مغازه و دیدم برادرم هم سر کار نرفته، شک من جدی شد … اول گفتند بیمارستان است و بعد فهمیدیم در پزشک قانونی کهریزک باید دنبالش باشیم…

میثم مشغول گشت بود. نیمه‌های شب در یکی از کوچه‌های فرعی، یک مزدا3 با سرعت بالای 100 که در خیابان فرعی خیلی عجیب به نظر می‌رسد به میثم می‌زند و…

هنوز نتیجه دادگاهی کسانی که به میثم زده‌اند معلوم نیست و پدر شهید هم گرچه فرزند عزیزی را از دست داده اما دلش نمی‌آید خود حکم بدهد، می‌گوید هرچه دادگاه بگوید.

اما می‌داند که متهمان حادثه، قبل‌تر سابقه دستگیری داشته‌اند و… چه فرقی می‌کند دیگر یادم می‌آید غلامحسین کبیری و حسام ذوالعلی، از بسیجی‌های حاضر در میدان مهار آشوب‌های خیابانی فتنه 88، در تصادف‌هایی مشکوک به شهادت رسیده‌اند، در حین انجام مأموریت و کسی آیا به فکر خون‌های ریخته شده بسیج هست؟ بعید می‌دانم!

خدمت بعد از مرگ

در حال گریه و ناراحتی بودم در پزشکی قانونی. خانمی آمد دنبالم، نسبت من و میثم را پرسید. گفتم پدرش هستم. من را برد اتاقی که برای اهدای اعضای بدن بود. مقدمه‌چینی کرد، اما من از اولش هم راضی بودم. می‌دانستم چه می‌خواهد. گفت ما دریچه قلب و استخوان دستش را می‌خواهیم. من مشکلی نداشتم، به مادرش زنگ زدم، او هم راضی بود. هر دو می‌دانستیم که میثم خودش چنین چیزی را می‌خواهد و دوست دارد.

هم در زنده بودنش خدمت کرد و هم بعد از رفتنش. پدرش البته وقتی این را می‌گوید، تأکید می‌کند که هر دو وظیفه‌اش بوده است. چه تفاوت است بین وظیفه‌ای که این پدر برای پسر کارگرزده‌اش تعریف می‌کند و برخی مسئولان برای آقازاده‌هایشان! بگذریم…

مادرش می‌گوید:‌کاش خدا این هدیه را از ما قبول کند.

از نگاه خواهر

فاطمه 13 ساله حالا تنها فرزند خانواده مقبولی است. تنها فرد خانواده که وقت صحبت کردن از داداش میثمش بغض دارد و بغضش می‌ترکد و جاری می‌شود.

فاطمه اینگونه از تنها برادرش می‌گوید:« به من همیشه می‌گفت حجابت رو رعایت کن، حتی تکه‌ای از موهایت نباید بیرون باشد. احترام به پدر و مادر را خیلی توصیه می‌کرد.» برای فاطمه سخت است حرف زدن. سخت است گفتن از اینکه حالا تک فرزند شده و برادری ندارد.

حتی وقتی عصبانی و ناراحت می‌شد، صدایش را بلند نمی‌کرد. پای کامپیوترش که بود قرآن می‌خواند، قرآن‌های زیادی را به صورت فایل صوتی در سیستم گذاشته بود و به من هم همیشه می‌گفت قرآن خواندنت را ترک نکن؛ قرآن اگر از خانه‌ای برود، نور رفته است.

حسن ختام، باز صحبت‌های مادر و پدری است که با افتخار می‌گویند:«اگر فرزندان دیگری هم داشتیم، تقدیم انقلاب می‌کردیم. آدم اگر 10 بچه هم داشته باشد، همه هم، همین قدر آقا و دوست‌داشتنی و همه را هم در این راه از دست بدهد، انگار که هیچ‌کسی از دست نداده است!» یاد جمله شهید آوینی می‌افتم که شهدا از دست نمی‌روند، به دست می‌آیند…

وقت خروج از جمع صمیمی خانواده شهید میثم مقبولی این دو بیت را زیر لب زمزمه می‌کنم:

طعنه و خنده به اشعار و شعارم بزنید

تیر غم بر دل دیوانه و زارم بزنید

در حفاظت زامیرم حضرت خامنه‌ای

می‌شوم میثم تمار، به دارم بزنید

irdc.ir

به گزارش خبرنگار ايثار و شهادت باشگاه خبري فارس «توانا»، پس از انتخابات سال گذشته، جنگ نرمي كه دشمنان نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران سال‌ها بر آن پايه‌ريزي مي‌كردند، بر همگان آشكار شد.
پس از اين وقايع، مقام معظم رهبري (مد ظله العالي) مانند پدري دلسوز كه دنيا شكارشان نكرده است بياناتي را كه برخواسته از كلام حجت‌بن‌الحسن (عج) بود، بر ملت روايت كردند؛ همه دوستداران مقام عظماي ولايت بر بيانات ايشان گوش فرا دادند ولي عده‌اي كه گناه و مسير باطل قلب‌هايشان را از نفوذ اين كلام حق مسدود كرده بود در خيابان‌ها ريختند و بر پيكرهاي اصحاب حسين (ع) زمان تاختند.
در بين اين پيكرها، پيكر جواني به چشم مي‌خورد كه متولد 1362بوده و ديپلم حسابداري داشت. اين جوان صاحب فرزند پسري نيز بود كه فقط كمتر از 2 سال دست نوازش پدر را بر سرش احساس كرد؛ شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» بدون اينكه ‌گناهي مرتكب شده باشد در دام اغتشاشگران افتاد و از آنجايي كه او از كودكي ايثارگري و طريق پرواز را آموخته بود، با جاري شدن خونش درخت پرثمر بصيرت را آبياري كرد.

* مدعيان پيروي از خط امام (ره) مقصران شهادت برادرم هستند

محسن فيض برادر شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» در گفت‌وگو با خبرنگار ايثار و شهادت باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار مي‌دارد: شهيد «محمد‌حسين فيض» سال‌ها در مشهد زندگي مي‌كرد چند سال پيش در شهرستان كرج تشكيل خانواده داد و در فروشگاهي كه در كرج داشت، تجهيزات كامپيوتري ارائه مي‌داد.
وي ادامه داد: دفتر كار بنده در تهران بود و به همراه برادرم با شركت‌هاي ديگر همكاري مي‌كرديم و شهيد ساعت 16 روز 30 خرداد به همراه همسر و پويا فرزندكمتر از 2 ساله‌اش به تهران آمد تا همديگر را در محل كار ملاقات كنيم؛ شهيد با من تماس ‌گرفت و به خاطر عدم برقراري ارتباط، همسر و فرزندش را منزل يكي از اقوام كه در اطراف آزادي بود، ‌انتقال داد.
برادر شهيد بسيجي «محمدحسين فيض» با اشاره به اينكه برادرم جوان بانشاطي بود اگرچه در مسير ولايت حركت مي‌كرد ولي خودش را در مسائل سياسي دخالت نمي‌داد، بيان مي‌دارد: پس از آن همسر شهيد به محمدحسين تأكيد ‌كرد «خيابان‌ها شلوغ است؛ نرو!» ولي برادرم به او گفت «به يكي از مشتريان قول دادم و بايد وسايل مورد نياز را براي او تهيه كنم».
وي افزود: شهيد در حالي كه سوار خودرو بود به طرف خيابان آزادي رفت و با توجه به اينكه منطقه آزادي شلوغ بود، او نمي‌توانست با خودرو عبور كند؛ خودرو را كنار خيابان پارك كرد و در حالي كه در خيابان راه مي‌رفت، يك فرد مسلح از پشت سر به ناحيه سر وي شليك مي‌كند.
فيض بيان داشت: ما از اين جريان مطلع نبوديم؛ حوالي شب، همسر شهيد با من تماس گرفت و گفت «محمد‌حسين به منزل نيامده و تلفنش را جواب نمي‌دهد» به او گفتم كه نگران نباش خيابان‌ها شلوغ است و حتما در ترافيك مانده است.
وي افزود: شهيد محمدحسين تلفن همراه خود را جواب نمي‌داد؛ نگران شديم و از همان شب پيگيري‌ خود را آغاز كرديم و به كلانتري و بيمارستان‌ها رفتيم. آن شب نتوانستيم اثري از شهيد پيدا كنيم روز 31 خرداد فردي از تلفن همراه شهيد با خواهر همسر برادرم تماس گرفت ـ زيرا در اولين شماره‌هاي ذخيره شده بود ـ و گفت فردي با اين مشخصات تير خورده است.
برادر شهيد بسيجي «محمدحسين فيض» گفت: روز 31 خرداد به هر جايي فكر مي‌كرديم شهيد را در آنجا پيدا مي‌كنيم، رفتيم ولي به نتيجه نرسيديم تا اينكه روز يكم تير ماه به پزشك قانوني كهريزك مراجعه كرديم؛ با ارائه مدارك، عكس‌هاي شهيد را ديديم كه برخلاف اينكه همه مي‌گفتند نيروي انتظامي يا سپاه از روبرو به شهيد شليك كرده است، تير از پشت سر به ناحيه سر وي اصابت كرده بود و از جلو سرشان به بيرون آمده بود.
وي با اشاره به اينكه ما مطمئن بوديم كه شهادت محمدحسين ارتباطي به نظام ندارد، ادامه مي‌دهد: با مراجعه به اداره آگاهي و بررسي پرونده از سوي افسري كه پرونده را پيگيري ‌كردند، اول به ما گفتند هنوز مشخص نيست كه تير از چه اسلحه‌اي شليك شده است ولي دفعه بعد كه مراجعه كرديم به ما گفتند با اسلحه غيرسازماني به شهيد شليك شده است.
فيض بيان مي‌دارد: طي مراجعاتي كه به دادگاه و پزشكي قانوني داشتيم، متوجه شديم كه بيشتر شهداي پس از انتخابات بر اثر اصابت تير به ناحيه سر به شهادت رسيده بودند و سران فتنه به خاطر تكميل پرونده كشته‌سازي بر عليه نظام اين كار را انجام مي‌دادند.
وي در خصوص بي‌گناهي بسياري از مصدومان و شهداي حوادث بعد از انتخابات، اظهار مي‌دارد: در بيمارستان‌ها ديده مي‌شد كه زني در بيمارستان بستري بود؛ اين زن در حالي كه براي خريد به خيابان رفته بود، مورد اصابت تير اغتشاشگران قرار گرفته بود.
برادر شهيد بسيجي «محمدحسين فيض» با اشاره به اينكه سران فتنه اين كارها را انجام دادند تا اين خرابكاري‌ها را به گردن نظام و بسيج بياندازند، مي‌افزايد: منافقين با سوءاستفاده از زمينه‌سازي سران فتنه فراهم كرده بودند، اين كار را كردند و اين پرونده همان پرونده كشته‌سازي شد كه آقاي هاشمي رفسنجاني در اوايل انقلاب در مجلس درباره اين پرونده صحبت كرده بود.
وي در خصوص ديدار دبير‌كل كميته پدافند غير عامل با اين خانواده داغ‌ديده، ادامه مي‌دهد: بعد از شهادت محمدحسين، داوود احمدي‌نژاد، استاندار خراسان شمالي و نمايندگان مجلس به ديدار خانواده ما آمدند و مسئولان سازمان هلال احمر به دستور مقام معظم رهبري براي دلجويي به منزل پدر آمدند.
فيض در خصوص حضور عوامل سران فتنه در جريان بعد از شهادت برادرش، مي‌گويد: زني كه تشكيلات پشت پرده سايتي را بر عهده داشت با برادرم تماس گرفت تا اطلاع تكميلي را در خصوص شهيد بگيرد كه برادرم با آنها برخورد كرد و آنها مطالب غيرواقعي و بيهوده‌اي را در سايت خودشان ذكر كرده بودند.
وي ادامه مي‌دهد: افرادي از سران فتنه به هر نحوي كه مي‌توانستند با ما تماس مي‌گرفتند تا به منزل ما بيايند؛ يك بار با حضور آنها مخالفت كرديم ولي براي دفعه بعد كه تماس گرفتند به آنها گفتيم بيايند و ببينيد كه با مقام معظم رهبري، مردم و انقلاب چه كار كرده‌اند.
برادر شهيد بسيجي «محمدحسين فيض» بيان مي‌دارد: آنها به منزل پدر آمدند و ما محكم به آنها پاسخ داديم و آنها در جواب گفتند ما از اين وضعيت ناراضي هستيم و ما در پاسخ به آنها گفتيم هر بلايي سر ما آمد، مقصر كساني هستند كه ادعاي قانون‌مداري دارند و ادعا مي‌كنند كه راه امام خميني (ره) را ادامه مي‌دهند در حالي كه به هيچ كدام از اين موارد عمل نمي‌كنند.
وي با اشاره به هدف سران فتنه، مي‌گويد: سران فتنه به خاطر قدرت و حب دنيا روي احساسات جوانان دست مي‌گذارند و آنها را تحريك مي‌كنند؛ آنها دقيقاً مي‌دانستند كه چنين وقايعي 30 سال پيش اتفاق افتاده است و الان اين پرونده كشته‌سازي را بر عليه نظام استفاده مي‌كنند.

* حركت غيرقانوني سران فتنه موجب شهادت پسرم شد

غلامرضا فيض، پدر شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» با اشاره به اينكه بعد از شهادت محمد‌حسين از ميرحسين موسوي و كروبي شكايت كرديم، ادامه مي‌دهد: همچنان سر شكايت خودمان هستيم و اگر نظام و مقام معظم رهبري صلاح ندانستند كه اين موضوع پيگيري مي‌شود، اين دليلي بر اين نيست كه از شكايت خود صرف نظر كنيم.
وي با بيان اينكه ما معتقديم كه سران فتنه بايد در دادگاه عدل حاضر شوند و پاسخ اعمال خود را بدهند، خاطرنشان مي‌كند: سؤال ما اين است كه چه كسي بايد پاسخگوي فرزند 2 ساله محمد‌حسين و همسر 26 ساله وي باشد؟ چه كسي بايد اين ضايعه اجتماعي و خسارت‌هاي جانبي را پاسخ دهد؟
فيض بيان مي‌دارد: اين گونه نيست كه سران فتنه اقدامي كنند بعد هم هيئتي به خانه افرادي كه كشته شده‌اند، بفرستند و به بازماندگان تسليت بگويند؛ تسليت اين افراد چه دردي از مردم دوا مي‌كند؟
وي مي‌افزايد: چند ماه بعد از شهادت محمد‌حسين، گروهي از نمايندگان سران فتنه به منزل ما آمدند تا اعمال و كردار سران فتنه را توجيه كنند و بگويند كه در شهادت محمد‌حسين ما خيلي مقصر نبوديم. با رفت و آمدهاي سران فتنه و با اين جلسات، خانواده شهدا توجيه نمي‌شود زيرا واقعيت غير از اين است؛ اين افراد بيايند و پاسخگوي فرزند يتيم محمد‌حسين باشند؛ مگر با يك پيام تسليت مسئله يتيم شدن يك فرد حل مي‌شود.
فيض بيان مي‌دارد: همسر شهيد محمدحسين قبل از ازدواج با پدربزرگ و مادر‌بزرگ خود زندگي مي‌كرد؛ وي بعد از ازدواج با محمد‌حسين، تكيه‌گاهي پيدا كرده بود كه پس از شهادت محمدحسين متأسفانه مجبور شد دوباره به همان خانه برگردد و با شرايط دشواري همراه پدربزرگ و مادربزرگ زندگي كند؛ چرا بايد فرزند 2 ساله شهيد محمد‌حسين سال‌هاي سال بي‌پدري بكشد.
وي با توصيه به سران فتنه، مي‌گويد: سران فتنه ديگر بيش از اين دامن خودشان به گناه آلوده نكنند و آنها با اين خسارت‌ها بيشتر به ملت آسيب مي‌زنند و ممكن است افرادي رهگذر دچار آسيب شوند.
پدر شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» با بيان اينكه تقاص خون شهيد را از مسببين مي‌خواهيم، ادامه مي‌دهد: زماني كه براي شكايت از به شهادت رسيدن شهيد محمدحسين به دادگاه رفتيم، فردي در آنجا گفت «آمده‌ايد از ميرحسين موسوي شكايت كنيد؟» گفتم «ميرحسين و سران فتنه اگر حركت غيرقانوني را انجام نمي‌دادند و اغتشاشگران را به اين كار تشويق نمي‌كردند، چنين اتفاقي نمي‌افتاد ما اول از قاتل بعد از كساني كه مسبب اين كار شدند، شكايت كرديم».
وي در خصوص سركشي سران فتنه از عمل به دستورات مقام معظم رهبري، اظهار داشت: حب دنيا و حس قدرت‌طلبي موجب شد كه سران فتنه از دستورات و بيانات مقام معظم رهبري سرپيچي كنند.
فيض بيان مي‌دارد: اتفاقاتي كه در طول يك سال گذشته رخ داد، سبب آشكار شدن خيلي از مسائل و كنار رفتن پرده‌ها شد و بايد اين افراد شرم و حيا مي‌كردند و اگر اين افراد به اندازه سر سوزن شرم و حيا داشتند بايد اين فتنه را خاتمه مي‌دادند ولي حب دنيا و هواي نفس اجازه نمي‌دهد كه آنها به فرمايشات امام خميني (ره) و مقام معظم رهبري گوش ‌دهند و من بعيد مي‌دانم كه سران فتنه به راه راست قابل هدايت باشند.
وي با اشاره به بيانات مقام معظم رهبري در نماز جمعه 14 خرداد، ادامه مي‌دهد: مردم بايد بدانند كه اين افراد با يك پرچم و با يك نشانه خاص جلو نمي‌آيند اينها با استفاده از ابزار و كلام پيروي از خط امام خميني (ره) و نظر در اصلاح امور جامعه و يك داستان‌هايي شبيه به اين جلو مي‌آيند و مي‌خواهند مردم را فريب دهند.
پدر شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» با اشاره به اينكه مردم بايد آگاهي و بصيرت خود را افزايش دهند، خاطرنشان مي‌كند: مردم بايد بدانند كه آيا كساني كه مدعي پيروي از خط امام خميني (ره) و اصلاح امور جامعه هستند، واقعا دلسوخته و دلسوز مردم هستند.
وي ادامه مي‌دهد: فرض محال بر اين مي‌گذاريم كه تقلبي در انتخابات صورت گرفته، فردي كه در تلويزيون مي‌گويد قانون اجرا نمي‌شود و من مي‌خواهم قانون را اجرا كنم و از قانون پيروي كنم، به خاطر اينكه به يك پُستي برسد تا به مردم خدمت كند، بايد به جان و مال مردم و اموال عمومي مردم ضربه بزند و خسارت وارد كند تا در يك پست به مردم خدمت كند، اين كه نقض غرض است. اگر اين افراد قصد خدمت دارند، اين گونه بايد وارد عمل شوند؟!
فيض بيان مي‌دارد: در حال حاضر تشخيص حق و باطل كه مهمترين مسئله است، راحت و واضح بوده و بايد با توجه و تكيه بر فرمايشات ائمه اطهار (ع)، قرآن كريم، دين مبين اسلام، فرمايشات امام خميني (ره) و مقام معظم رهبري به اين نتيجه رسيد كه چه كساني از سران فتنه حمايت مي‌كنند؛ آيا واقعاً افراد موجه جامعه‌ ما و جامعه جهاني از اين افراد حمايت مي‌كنند يا افرادي مستكبر، منافق و كساني كه از 31 سال گذشته به طور مداوم به مردم ما بدي مي‌كنند، از آنها حمايت مي‌كنند.
وي با اشاره به فرمايش حضرت علي (ع) مبني بر اينكه «هر كس با ما نيست؛ دشمن ماست» مي‌افزايد: با توجه به اين كه دسترسي به رسانه‌هاي بيگانه آسان شده است، دشمن با نفوذ در اين رسانه‌ها مي‌خواهد حقانيت خود را به اثبات برساند و افراد بايد با شنيدن اين اخبار به تجزيه و تحليل آن بپردازند و بصيرت و آگاهي را افزايش دهند.

* سران فتنه شرايط را براي به شهادت رسيدن محمدحسين فراهم كردند

داوود فيض جانباز 50 درصد دوران دفاع مقدس و عموي شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» نيز در گفت‌وگو با خبرنگار ايثار و شهادت باشگاه خبري فارس «توانا» با اشاره به اينكه خانواده فيض شهداي گران‌قدري را به انقلاب اسلامي تقديم كرده‌اند همچون «محمدتقي و عباسعلي فيض»، اظهار مي‌دارد: با توجه به اين كه شهيد محمدحسين از خانواده شهدا و ايثارگران بود، خلق و خوي ايثارگري داشت.
وي با بيان اين كه شهيد محمدحسين عضو فعال بسيج بود و در مسائل مذهبي مشاركت داشت، ادامه مي‌دهد: كساني كه در فتنه‌اي كه توسط سران فتنه به پا شد به شهادت رسيدند، اجرشان كمتر از شهداي دفاع مقدس و انقلاب اسلامي نيست.
عموي شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» در خصوص جايگاه شهداي دوران دفاع مقدس و شهدايي كه در حوادث پس از انتخابات به شهادت رسيدند، بيان مي‌دارد: شهدايي كه در دوران دفاع مقدس به شهادت رسيدند با كساني جنگيدند كه تابلوي دشمن را در دست داشتند اما شهدايي كه در حوادث سال گذشته در مظلوميت و بي‌گناهي جانشان از دست دادند، به دست كساني به شهادت رسيدند كه ادعاي پيروي از حضرت امام خميني (ره)، ادعاي شهروندي و اصلاح امور در نظام جمهوري اسلامي را دارند و اين براي ما خيلي دردناك است.
وي اضافه مي‌كند: براي ما كه خانواده شهيد هستيم، رنج و درد شهادت محمدحسين بيشتر از 2 برادر شهيدم بود كه در عمليات بدر به شهادت رسيدند زيرا محمدحسين به دست و زمينه‌سازي كساني به شهادت رسيد كه ادعاي پيروي از خط امام خميني (ره) و طرفداري از ملت ايران را يدك ‌كشيدند؛ اگر دشمن با تابلوي دشمني خودش به جلو مي‌آمد خيلي راحت‌تر مي‌شد با او مبارزه كرد.
فيض بيان مي‌دارد: از همان روزي كه محمدحسين به شهادت رسيد، صراحتاً اعلام كرديم كه مقصر اصلي شهادت افراد بي‌گناه از هر طيفي، مستقيماً متوجه سران فتنه است و ساير بحث‌ها، انحرافي است.
اگر بگوييم منافقين آنها را به شهادت رساندند، بايد ببينيم چه كساني اين زمينه را فراهم كردند و اگر اين زمينه حضور و بروز منافقان و سران آنها فراهم نمي‌شد، هيچ وقت اين اتفاقات نمي‌افتاد.
وي ضمن ابراز تأسف از حوادث پس از انتخابات رياست جمهوري، يادآور شد: اگر قرار بود كه در طول 31 سال گذشته در هر انتخاباتي كسي كه برنده نمي‌شد، به اين صورت زمينه را آماده كند بايد بعد از هر انتخابات شاهد كشته و زخمي شدن تعداد زيادي از مردم بوديم كه ممكن است به آن كانديدا رأي داده باشند يا رأي نداده باشند.
عموي شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» با بيان اينكه با حضور مقام معظم رهبري، ملت ايران، سران فتنه هيچ كاري را از پيش نخواهند برد، ادامه مي‌دهد: به افرادي كه فكر مي‌كنند طرفداري از سران فتنه مي‌تواند مشكلي از آنها را حل كند، اينها در مقابل سيل عظيم ملت كه دوستدار آرامش و امنيت هستند (و خواست همه مسئولان كشور از جمله مقام معظم رهبري هم اين است) نمي‌توانند كاري از پيش ببرند و توصيه مي‌كنم كه بهتر است بروند در مدار قانون قرار گيرند.
عضو هيئت علمي دانشگاه سمنان با اشاره به بيانات امام خميني (ره) در برنامه شاخص، اظهار مي‌دارد: كسي نمي‌تواند فراتر از قانون حركت كند و اگر كسي خواست فراتر از قانون حركت كند بايد نهادهاي قانوني به شدت و محكم با او برخورد كنند تا اين كه اين فتنه خاموش شود.
فيض ضمن تأكيد بر اينكه آينده، روشن است، اضافه كرد: سران فتنه به اين نتيجه رسيده‌اند كه جايگاه مشخصي در جامعه ندارند و هر از چندگاهي در گوشه و كنار اين مملكت سعي مي‌كنند حضوري پيدا كنند؛ خود را نشان دهند. اميدوارم اين افراد سر عقل بيايند و اگر واقعا طرفدار خط امام خميني (ره) و انقلاب اسلامي هستند در مدار قانون قرار بگيرند.
وي با بيان اينكه رهبر معظم انقلاب و قانون، محور وحدت جامعه هستند و اگر تمام ملت به فرمايشات مقام معظم رهبري گوش بدهند و بر مدار قانون حركت كنند، هيچ مشكي پيش نمي‌آيد، ادامه مي‌دهد: سران فتنه به اين قائله خاتمه دهند و اگر مي‌خواهند اصلاحاتي انجام دهند، از كانال‌هاي قانوني وارد شوند.
عموي شهيد بسيجي «محمد‌حسين فيض» اضافه مي‌كند: مردم هوشيار هستند و خودشان انتخاب مي‌كنند و به نظر من بزرگ‌ترين اهانت به مردم اين است كه رأي 25 ميليوني آنها را رد ‌كنند. اين قاعده دموكراسي است و مبني بر اكثريت است و بايد به اكثريت گردن نهيم ولو اينكه بر خلاف ميل ما مردم رأي داده شود.
فيض بيان مي‌دارد: در دوره‌هاي انتخابات گذشته، اصلاح‌طلبان رأي آوردند جناح مقابل بر آنها تبريك گفت و منتظر ماند تا سال‌هاي بعد دوباره در همان كانال قانوني ظهور و بروز پيدا كرد؛ اگر اين جناح واقعاً دلسوز اين ملت است بايد با مدار قانون اصلاحات موردنظر خودشان را انجام دهند.

بر اساس این گزارش در این مطلب آمده است:

زندگی نامه سه تن از شهیدان 25/3/88 در میدان آزادی بدین شرح است:

1. داود صدری

26 ساله، ساکن شهریار ، اصالتاً تفرشی، شاغل در شرکت داروسازی، متصدی انبار و پخش دارو، مجرد، پدر وی بازنشسته صنایع هوایی می‌باشد.

خانواده وی مذهبی و متدین می‌باشند. از وی هنگام اصابت گلوله و به شهادت رسیدن مقادیری پول به سرقت رفته است. تا ساعت 18:30 به شهادت خانواده سلامت و در حال رفتن به منزل بوده‌است ولی در ترافیک میدان آزادی‌گیر کرده و پیاده به سمت شهریار حرکت می‌کند و بر اثر اصابت گلوله به قسمت سمت چپ بدنش (زیر قلب) به شهادت می‌رسد.

2. “مسعود خسروی “

45 ساله، عضو بسیج، کارمند تاکسیرانی، اصالتاً تهرانی، متاهل و دارای یک پسر 17 ساله، ساکن شهریار.

وی در تاریخ 25/3/88 با حضور در میدان آزادی با اصابت گلوله افراد ناشناس به شهادت می‌رسد.

همسر وی می‌گوید: “گفتنی‌هایی دارم که بعداً مطرح خواهم کرد. “

3. “حسام حنیفه “

19 ساله، فرزند نادر، ساکن کیان‌مهر کرج، دارای خانواده‌ای مذهبی و اصالتاً اهل مرند است.

برادر بزرگ وی دانشجوی ارومیه و دارای سابقه بسیج می‌باشد.

نامبرده کارمند شرکت نقشه‌کشی در میرداماد تهران بود.

وی روز حادثه در میدان آزادی به سمت کرج حرکت می‌کرده که بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسیده است.

هر سه خانواده از مسببین این ماجرا شکایت کرده اند، به خصوص شخص میرحسین موسوی.

میثم تولایی: امروز جمعه است. یک هفته از انتخابات می‌گذرد و او همراه با زن و فرزند 2 ساله اش از کرج راهی دانشگاه تهران شده است تا به رهبرش لبیک بگوید. شهر آرام است آنهم بعد از 6 روز درگیری و آشوب. امروز قدر آرامش و امنیت را بهتر می‌فهمد.

به خانه پدر می‌رود. پدر نوه 2 ساله اش را در آغوش می‌کشد. هرچند مادر از او می خواهد که شب را در منزل پدری بگذراند، اما او باز می گردد، سرخوش از لبیک به رهبر.

امروز شنبه است. اتومبیلی را که همین هفته قبل تحویل گرفته‌ است را برای سفر به تهران آماده می‌کند. مدتی هست که در فکر خرید رایانه است. خیابان‌ها شلوغ است. ماشین را قدری دورتر پارک می‌کند و پیاده حرکت می کند. فکرش را هم نمی‌کند که به سمت مرگ گام بر  می دارد. تندتر قدم می زند. شلوغی و سرو صداهای اطراف اضطرابش را بیشتر می‌کند. می‌خواهد بر گردد، ولی ممکن نیست. او باید کشته شود، چون فردی شکست خورده در انتخابات، می‌خواهد با تهدید و ارعاب رئیس‌جمهور شود..

پدر و مادر در خیابان جانبازان زندگی می‌کنند. تلفنی با مصطفی فیض برادر شهید محمد حسین فیض که تازه پا به سن 26 سالگی گذاشته بود صحبت می‌کنم.

صدای لرزان و گرفته او احساس خوبی را منتقل نمی کند، آدرس را می‌گیرم.

پرده‌های سیاه و همراه با تسلیت اقوام و همکاران روی درو دیوار حکایت از وجود خانواده‌ای داغدیده دارد.

پله‌ها را آرام بالا می‌رویم. روی درب آپارتمان عکس محمد حسین را با روبان مشکی چسبانده‌اند. لحظه‌ای خودم را جای خانواده شهید می‌گذارم. مادر ما را به خانه دعوت می‌کند.

” هنوز باورم نمی‌شود، همین دیروز به خاک سپردیمش”، مادر این را می‌گوید و بلورهایی از اشک که روی گونه‌هایش‌ می‌غلطد را با گوشه چادر مشکی خود پاک می‌کند.

پدر اما آرام‌تر است او که فرزندش را شهید در راه حق و نظام می‌داند می‌گوید: ما فرزندمان را برای انقلاب دادیم، برای آقا دادیم برای این دادیم که آن 13 میلیون نفر بفهمند به چه کسی رای دادند.

عکس‌های دو شهید با لباس خاکی و چفیه‌های مشکی رنگ روی طاقچه خانه دیده می‌شود که بنابر گفته غلامرضا فیض پدر خانواده عمو‌های شهید محمد‌حسین هستند.

مصطفی برادر دیگر محمد‌حسین عکس او را میان عکس‌های عموهایش‌ پشت سر پدر قرار می‌دهد.

خانه رنگ و بوی غم دارد البته شاید به قول “مادر” خیلی‌ها از جمله موسوی این رنگ‌ ‌و بو را نشناسند.

“پسران دیگری هم دارم که حاضرم به خاطر نظام و رهبری فدا کنم البته اگر آقا قابل بدانند” پدر این را می‌گوید و همراه با فروخوردن بغضی که راه گلویش را می‌بندد اضافه می‌کند: هرچند ما مطمئن هستیم که اجر فرزندمان پیش خداوند محفوظ است ولی به خاطر اینکه موسوی و حامیانش یعنی انگلیس و اسرائیل و آمریکا دیگر اجازه بی‌حرمتی به فرمایشات آقا را پیدا نکنند از او شکایت کرده‌ایم و همان‌طور که اطلاع دارم دیگر خانواده‌های شهدا و جانبازان نیز چنین‌کاری کرده‌اند.

معصومه خواهر شهید محمد‌حسین فیض که گریه امانش را بریده کنار پدر می‌آید و از او می‌خواهد که بگوید مسببان اصلی این جنایت‌ها میرحسین موسوی است و پدر می‌گوید که این را گفته است.

فرزند دو ساله محمد حسین را در جمع نمی‌بینم، شاید خوابیده باشد شاید هم … نمی‌دانم وقتی بزرگ شد چه تصویری از پدرش برای خود می‌سازد اما قطعا به گفته پدربزرگش برای برداشتن نقاب وطن دوستی از چهره‌ میرحسین‌ها راه پدر را ادامه می‌دهد.

هاجر فیض دختر دیگر خانواده هم که حالا حلوا و خرمای برادر 26 ساله‌اش را به مهمان‌ها تعارف می‌کند جلو می‌آید و می‌گوید: الحمدالله که ما چهره‌ زشت و پنهان موسوی را شناخته بودیم و به دکتر احمدی‌نژاد رای دادیم اما به اشخاصی که به این فرد رای دادند می‌گویم که شما هم مسئول هستید و باید از این آقا اعلام برائت کنید.

دختر کوچک خانواده از رهبری می‌خواهد که نگذارد خون برادرش پایمال شود و از قوه‌قضائیه بخواهند که هر چه زودتر عوامل و مسببان این جنایت‌ها و سردسته‌ی آن‌ها یعنی موسوی را به دست قانون بسپارند.

محسن برادر بزرگ محمدحسین هم که به خون‌خواهی از برادرش حرف می‌زند می‌گوید: ما به آقا می‌گوییم که تا آخرین قطره‌ی خون خود می‌جنگیم و آن روز نیاید که شما را رنجور و ناراحت از دست دشمنان و منافقان ببینیم.

ضبط را خاموش می‌کنم. سکوت خانه را احاطه کرده و زن‌ها و مردهای سیاه‌پوش دورتا دور اتاق نشسته‌اند. پدر مطلبی یادش می‌آید و می‌خواهد که دستگاه ضبط را روشن کنم تا بگوید: شورای نگهبان در صلاحیت افراد اهتمام بیشتری نشان ‌دهد و در انتخابات‌های بعد اجازه ندهد امثال موسوی ها و جنایتکاران وارد صحنه شوند.

مادر ما را بدرقه می‌کند. جلوی درب آپارتمان‌ کنار عکس پسرش می‌ایستد ومی‌گوید: فرزند من قابل رهبری را ندارد دکتر احمدی‌نژاد هم بداند که ما نه تنها از حمایت ایشات دست نخواهیم کشید بلکه محکم‌تر در راه پیروزی ایشان می‌ایستیم و اگر لازم باشد تمام فرزندان و حتی خودم را فدای این راه می‌کنم.

دست های لرزان مادر را از یاد نمی برم.

مادر هم شنبه، 30 خرداد ماه 1388 را فراموش نمی کند.

خانواده یکی از آسیب‌دیدگان حوادث پس از انتخابات در مشهد مقدس با رهبر انقلاب دیدار کردند.

به گزارش «فردا»، در پی سفر چند هفته پیش مقام معظم رهبری به مشهد مقدس، خانواده یکی از آسیب دیدگان حوادث پس از انتخابات در مشهد، توانست با رهبر انقلاب دیدار کند.

حاج محمدتقی غنیان که از جمله اشخاص «ریش‌سفید» و سرشناس مشهد مقدس می باشد، پس از اطلاع از سفر غیررسمی رهبر انقلاب به مشهد مقدس، با ایشان دیدار نمود.

غنیان که فرزندش مصطفی را در حوادث اخیر از دست داده است، از جمله اشخاصی بوده است که پیش از انقلاب، در مسجد کرامت مشهد مقدس، همسنگر حضرت آیت الله خامنه ای بوده است.

بنابراین گزارش، قصد اولیه غنیان از این دیدار، ارائه اطلاعات به زعم وی « درست» خدمت رهبر انقلاب بود؛ در حالی که در خلال جلسه خویش با رهبر انقلاب متوجه شد که مقام معظم رهبری از تمامی زوایای مسائل اخیر و حاشیه های آن بویژه درگذشت مصطفی غنیان و دیگر افراد با خبر بودند.

رهبر انقلاب در این دیدار که پس از سالها انجام می شد، پس از شنیدن ناملایمات برخی افراد نسبت به خانواده غنیان در مسائل اخیر، متاثر شده و ابراز تاسف نمودند.

فضای این دیدار بسیار احساسی بوده، به حدی که حاضران می توانستند احساس غم شدید رهبر انقلاب را همزمان با گریه های محمدتقی غنیان را مشاهده نمایند.

در همین حال، رهبر انقلاب در ادامه از تلاش های برخی افراد و جریانات سیاسی برای سوء استفاده از فضا نیز گلایه نمودند.

گفتنی است که تاکنون، هیئت منصوب رهبر انقلاب در رابطه با رسیدگی به حوادث پس از انتخابات و آسیب‌دیدگان آن، بارها با خانواده هایی همچون خانواده غنیان دیدار کرده و گزارش آن را خدمت رهبر انقلاب ارائه دادند.

همچنین چند روز پیش، مقام معظم رهبری در جمع دانشجویان بر لزوم برخورد قاطع با هرگونه تخلف و جرم در جریان حوادث پس از انتخابات تاکید فرمودند.

حضرت آیت الله خامنه ای فرمودند: در حوادث پس از انتخابات تخلفات و جنایاتی صورت گرفته است که بطور قطع با آنها برخورد خواهد شد.

ایشان با تأکید بر لزوم پرهیز از کارهای صرفاً تبلیغاتی در موضوع برخورد با عاملان کوی دانشگاه و حوادث مشابه افزودند: کار تبلیغاتی لازم نیست اما از اولین روزها دستور اکید داده شد که ضمن مراقبت و دقت لازم با اینگونه مسائل برخورد قاطع شود.

حضرت آیت الله خامنه ای خاطرنشان کردند: در حادثه کوی دانشگاه تخلفات بزرگی انجام شده که پرونده ویژه ای برای آن تشکیل شده تا مجرمان بدون توجه به وابستگی سازمانی، به مجازات برسند.

حضرت آیت الله خامنه ای با تشکر و تقدیر از خدمات پلیس امنیت، پلیس انتظامی و بسیج خاطرنشان کردند: این خدمات بزرگ نباید موجب رسیدگی نکردن به برخی جرائم شود و اگر کسی با وابستگی به هر کدام از این سازمانها، تخلف و جرمی مرتکب شده، باید کاملاً رسیدگی شود.

ایشان با تأکید بر رسیدگی به آسیب دیدگان در مسئله کهریزک و همینطور بررسی موضوع معدود کسانی که در این مسئله جان باخته اند افزودند: البته اینگونه مسائل نباید با مسئله اصلی بعد از انتخابات خلط مبحث شود. 

حاج محمد تقی غنیان  در گفت و گوی اختصاصی با ایرنا با تاکید بر خاتمه دادن  شایعات گفت: پس از شهادت فرزندم در جریان درگیری ها و ناآرامی های اخیر شایعات و مطالب کذبی از قول من در تهمت و افترا به دیگران در برخی رسانه ها منتشر شد که به شدت همه آنها را تکذیب می کنم.

وی افزود : تا قبل از مصاحبه امروز با خبرگزاری جمهوری اسلامی با هیچ رسانه ای گفت و گو نکرده ام و در زمینه عامل یا عوامل شهادت فرزندم هم هیچ مطلبی در هیچ جا عنوان نکرده ام.

وی اظهار داشت : پس از شهادت مصطفی در همان روز نخست در تهران شکایت خود را به عنوان ولی دم از عامل یا عوامل این جنایت کور به دادگاه جنایی تهران تسلیم کردم و بعد از گرفتن جنازه و انتقال به مشهد، برگزاری مراسم تشییع، تدفین و ختم هم دیگر از پرونده خبری ندارم.

وی گفت : متاسفانه طی چند روز اخیر در برخی روزنامه های کثیر الانتشار و سراسری مطالبی خوانده و شنیده ام که دور از واقعیات و در حد اشاعه کاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی است.

وی گفت :ما این انقلاب را به راحتی به دست نیاوردیم که به راحتی از دست بدهیم و غیرت دینی ما اجازه تحمل این دروغ ها و دغل بازی را نمی دهد.

غنیان با اشاره به سوابق سیاسی خود و خانواده اش قبل از انقلاب که تدارکات و برنامه ریزی راهپیمایی های قبل از انقلاب علیه رژیم شاه را در مشهد ساماندهی می کرد افزود : بعد از انقلاب با توجه به استقرار نظام جمهوری اسلامی از سیاست و مباحث سیاسی کنار کشیدم و در آرامش و ثبات ایجاد شده شغل پدری خود را ادامه دادم در عین آنکه هر گاه نیاز بوده به وظایف انقلابی خود هم عمل کرده ام.

وی گفت : من که داخل در این بازی های سیاسی نیستم امروز نگران حیثیت مذهبی خود هستم در عین آنکه بیش از آن نگران اثرات درج این مطالب خلاف واقع و تحریک احساسات عده ای جوان و کشته شدن مصطفی های بعدی هستم.

وی گفت : در یکی از این روزنامه ها چاپ روز چهارشنبه هفته گذشته آمده بود که ” در مراسم ترحیم مصطفی غنیان طی روز گذشته در مسجد کرامت پدر وی چنین مطالبی عنوان کرده است در حالی که مراسم ختم فرزند من روز شنبه 30 خرداد 88 آن هم در مسجد قبا برگزار شده بود و در آن هیج مطلبی مبنی بر اتهام زنی به فردی یا افرادی من نگفتم اما متاسفانه بعد از آن چند روزنامه به آن استناد کرده و مطالب کذب را دوباره تکرار کرده و به آن دامن زدند.

وی اظهار داشت : من در مراسم ختم فرزندم تنها به منظور تقدیر از لطف جمع کثیری از دوستان و شهروندان مطلبی را تهیه و قرائت کردم که هم فایل صوتی و تصویری و هم دستنوشته آن وجود دارد.

وی متن آنچه که در این مراسم قرائت کرده را بدین شرح خواند.

بعد از آیاتی از قرآن مبنی بر صبر در سختی ها و شدائد آمده است : “پروردگارا تو را سپاس می گویم و نیکوترین درودهایم را بر ارواح مطهر خاتم الانبیا محمد مصطفی (ص) و ولی و حجت برحقت علی مرتضی (ع) و صدیقه طاهره فاطمه زهرا (س) و یازده فرزند پاکش تا قطب عالم امکان مهدی موعود با ذکر صلواتی بر محمد و آل محمد (ص) نثار می کنم.

پروردگارا : تو خود فرمودی که بندگانت را می آزمایی ، پروردگار عزیز من، مرا به سخت ترین روش آزمودی و در فاصله کمتر از پنج دقیقه که پسرم مصطفی از من جدا شد او را در حالی که به سرش گلوله خورده بود در روی پشت بام طبقه هشتم ساختمان غرق در خون در آغوشم افکندی.

همانجا بود که گفتم “فاذا جاء اجلهم لایستاخرون ساعته و لا یستقدمون و بی اختیار به یاد آقا و مولایم حسین (ع) افتادم.

کجا؟ در کر بلای سال 61 هجری که نعش خون آلود علی اکبرش را در آغوش کشیده بود و بی اختیار با خود زمزمه می کرد که “لا یوم یومک یا اباعبدالله ” الهی رضا برضائک و تسلیما لامرک لا معبود سواک”.

پروردگارا: راضیم به رضای تو و تسلیم به امر و اراده تو ، جز تو هیچ ملجا و پناهگاهی ندارم، پروردگارا تنها تو را دارم ، تنها تو را می پرستم و تنها و تنها از تو کمک می طلبم که “ایاک نعبدو و ایاک نستعین”.

در آن شهر غریب و در آن شب هولناک و در آن دل شب من کسی را نداشتم و باز بی اختیار به یاد ولی نعمتم علی ابن موسی الرضا (ع) غریب الغربا افتادم که به دور از اهل و عیال از مدینه کوچ کرد و در توس به غربت جان سپرد، باز از غم غربت به خود نالیدم و با خود زمزمه کردم که

خدا ز آستان رضایم جدا نکند من و جدایی از آن آستان خدا نکند

ز دامن کرمش دست التجا نکشم گدای، دامن صاحب کرم رها نکند

پروردگارا : تو خود شاهد باش از امانتی که به من سپرده بودی 26 سال نگهداری کردم و تا جایی که در توانم بود در تربیتش کوشیدم که خدا شناس، با ایمان ، مردمدار، با عاطفه و با اخلاق شود که خوشبختانه چنین بود و چنین شد و خود مصطفی هم پذیرش این را داشت او پسری متدین، فروتن، متواضع، خوشرو و با اخلاق و به قول همه دوستانش “با مرام ” بود و این لیاقت را داشت که در راه اسلام و قرآن و در راه حفظ استقلال این کشور و در راه آزادی ملت مسلمان و عزیز ایران در طبق اخلاص تنها سرمایه اش را که جانش بود غریبانه نثار کند.

حال ای خدای من، ای معبود من و ای تنها ملجا و پناه من، امانتی را که به من سپرده بودی به خودت بازگرداندم ، او را از من بپذیر که انا لله و انا الیه راجعون.

پرودگارا من صریحا اعلام می کنم که از پسرم مصطفی کمال رضایت را داشته و از او راضی هستم تو نیز از او راضی باش.

پروردگارا اگر در نگهداری از امانتی که به من سپرده بودی قصور و کوتاهی کردم بر من ببخش و از تو ای غیاث المستغیثین عاجزانه تقاضا دارم پسرم مصطفی را در جوار رحمت و مغفرت خویش متنعم به نعمت های خداوندی خویش و از شفاعت 14 معصوم بهره مندش گردانی که” ولا تقولوا لمن لقتل فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون”.

پروردگارا این پدر و مادر داغدیده و و برادران و خواهر داغدارش و همه دوستان و بستگان گرامیش را صبر و استقامت و شکیبایی عنایت فرما و به آنچه صابران را وعده فرمودی همه ما را برخوردار فرما.

پروردگارا تمام کسانی را که در تحمل این مصیب بزرگ ما را همراهی کردند دوستان، اقوام ، خویشان،برادران عزیز و خواهران محترمه را در مراسم تغسیل و تدفین و ترحیم ، برادرانه و خواهرانه با محبت بی دریغ خویش تحمل این داغ بزرگ را بر ما هموارتر ساختند به همه آنان خیر دنیا و آخرت ، عزت، سلامت، عافیت ، سعادت و وسعت دنیا و آخرت را کرامت فرما. آمین یا رب العالمین.”

وی در ادامه این مطلب افزود : این متن کامل سخنان اینجانب محمد تقی غنیان پدر داغدیده شادروان مهندس مصطفی غنیان در مراسم ترحیم آن عزیز در روز شنبه 30 خرداد 88 در مسجد قبا بود.

2713/ 589

انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) / کد خبر 570981



از 36 کشته شده در حوادث اخیر در یک تقسیم بندی فکری از کشته شدگان و خانواده آنها باید گفت که بیش از 70 درصد کشته شدگان و خانواده شان از موافقان نظام و نیروهای بسیج و یا مردم عادی و رهگذر بوده و علاوه بر 3 مجهول الهویه بقیه در هنگام تهاجم و اغتشاش آفرینی کشته شده اند.

اسامی این کشته شدگان به این شرح است:
1- میثم عبادی
2- رامین رمضانی
3- ناصر امیر نژاد
4- حسام حنیفه
5- مصطفی غنیان
6- حسین غلام کبیری
7- سرور برومند
8- فاطمه رجب پور
9- داوود صدری
10- سهراب اعرابی

11- احمد نعیم آبادی
12- کیانوش آسا
13- حسین طوفان پور
14- یعقوب بروایه
15- حمید حسین بیگ عراقی
16- مسعود خسروی دوست محمد
17- بهمن جنابی
18- سعید عبای قزگلی
19- محمد حسین فیض
20- سجاد قائد رحمتی
21- فاطمه سمسار پور
22- محرم چگینی قشلاقی
23- سعید اسماعیلی
24- سجاد سبزعلی پور
25- مسعود هاشم زاده
26- اشکان سهرابی
27- نداآقا سلطان
28- علی فتحعلیان
29- بهزاد مهاجر
30- علیرضا افتخاری
31- سه نفر دیگر مجهول الهویه بوده و سه نفر دیگر نیز در کهریزک کشته شده اند. محسن روح الامینی، امیر جوادی فر و محمد كامرانی از کشته شدگان کهریزک می باشند که پیش از این اسامی آنان اعلام شده بود.

گفتنی است که بنا بر اظهارات منابع آگاه گزارش کمیته تحقیق و تفحص مجلس آماده شده و بنا بر اعلام قبلی قرار بود که فردا در مجلس قرائت شود اما به دلیل تصریح بر اسامی برخی مسئولان متخلف و نیز نام بردن از آنها فشارهای بسیاری در کار است تا این گزارش فردا قرائت نشده و پس از چند روز آن هم با حذف برخی اسامی قرائت شود.