ياد شهيد فتنه : شهيد حسين غلام كبيري – يك و دو
7 ژوئن 2010
1
حسین غلام كبیری نوجوان 17سالهای بود كه در پایگاه مقاومت بسیج شهرری فعالیت داشت؛ در شب 25خرداد با اعلام اغتشاش در اطراف سعادتآباد، به همراه عده دیگری از بچههای پایگاه به سمت سعادتآباد راه افتاد.
نیمه شب یك اتومبیل ضربهای سخت به حسین وارد كرد و متواری شد. او كه از ناحیه شكم و دو پا مجروح و دچار خونریزی داخلی شده بود به بیمارستان منتقل شد و بر اثر خونریزی داخلی به كما رفت و ساعت 3 بعدازظهر در بیمارستان شهید مدرس به شهادت رسید.
او تنها یكی از دهها شهید فتنه پس از انتخابات بود؛ متن زیر پس از زیارت مزار او نوشته شده است:
هیچ چیزت با بقیه فرق نداشت. نه سنگ قبرت، نه عكست… ما دنبال آنهایی میگشتیم كه تاریخ شهادتشان 24/11 بود. آنها كه سالگرد شهادتشان بود و از شلوغی بهشت زهرا و گلهای تازه و سنگهای خیسشان میشد پیدایشان كرد. تو صدایمان كردی. میان آن همه شبیه خودت. تاریخ شهادتت 25/3/88 بود. سعادت آباد. گلهای تازه روی مزارت هم به خاطر سالگردت نبود، به خاطر این بود كه هنوز سالت نشده و حتما داغت آنقدر تازه هست كه زود به زود به زیارتت میآیند.
چرا صبر نكردی خداجویی اراذل را، در روز عاشورا ببینی؟
چرا به گفته سران فتنه با «مردم» مقابله كردی؟ شاید تو شنیده بودی كه امام گفته بود «اگر اشخاصی بدون مجوز وزارت كشور اقدام به تجمع كنند بر همه واجب است با آنها برخورد كنند.» اما آنها نشنیده بودند.
به هوای كیك و ساندیس رفته بودی؟ سكه؟ پول نقد؟ هر چه بوده نوش جانت. آنقدر حلال بوده كه با آن یك قبر وسط قطعه 55 برای خودت دست و پا كردهای و همسایه دیوار به دیوار شهدا شدهای.
ما ماهواره نداریم، اینترنت پر سرعت و بدون فیلتر هم نداریم. اما آنقدر برای ندا و ترانه وسهراب و … فیلم و كلیپ و عكس دیدهایم كه همهشان را میشناسیم. تو را ولی هیچ كس نمیشناسد.
بگذار برای ندا و ترانه، بیبیسی و مریم رجوی ختم بگیرند. بگذار خواص حرف زیادی بزنند و بگویند از بیانیهها و توصیههایشان به سران نفاق است كه 22 بهمن هیچ درگیری نشد. اصلا كسی با نماد سبز نبود كه بخواهد درگیری بشود. ما كه میدانیم باز هم خون شهدا بود كه این نظام را حفظ كرد؛ باز هم غیرت شما شهدا بود كه…
ما عرضه نداریم عكس شماها را پیراهن عثمان كنبم و در راهپیماییها دست بگیریم. ما لیاقت نداریم بیاییم منزل مادرانتان و به آنها سرسلامتی بدهیم.
بضاعت ما همین وبلاگ است تا نام و یاد شما را زنده نگه داریم.
برای شادی روح شهید حسین غلام كبیری و همه شهدای مظلوم این فتنه: صلوات
2
در مطلب قبل كیفیت شهادت شهید حسین غلامكبیری ذكر شد، اكنون مصاحبه فرمانده پایگاهی كه شهید حسین كبیری در آن عضو بوده است را میخوانیم:
محمدجواد صادقی در گفتوگو با فارس اظهار داشت: حسین غلام كبیری از نیروهای گردان عاشورا و جانشین عملیات پایگاه مقاومت حجتیه حوزه 355 نیروی مقاومت شهرری بود كه حضور فعالی در بسیج داشت.
وی افزود: طی اغتشاشات اخیر، وی از نیروهای آمادهباش و داوطلب در ایجاد آرامش بود كه 3 روز قبل از شهادت، حكم مأموریت از طرف فرمانده ناحیه مقاومت بسیج دریافت كرده بود.
صادقی ادامه داد: شهید كبیری ساعت 12 شب 25 خرداد با اعلام اغتشاش در اطراف سعادتآباد، به همراه فرمانده گردان عاشورا و نیروی بسیج اكیپ موتورسوار به سمت سعادتآباد رفتند.
وی افزود: گروه شهید كبیری و 4 نفر از دوستانش كنار جاده با موتور ایستاده بودند كه پراید مشكی رنگ با وارد كردن ضربه سختی به شهید كبیری متواری شد.
صادقی تصریح كرد: با ضربه سختی كه به شهید كبیری وارد شد، وی از ناحیه شكم و دو پا مجروح و همچنین دچار خونریزی داخلی شد و ساعت 2:30 دقیقه بامداد وی را به بیمارستان شهید مدرس انتقال دادند.
وی افزود: شهید كبیری بر اثر خونریزی داخلی به كما رفته و ساعت 3 بعدازظهر در بیمارستان شهید مدرس به شهادت رسید و 4 نفر از دوستان وی كه ضربه به ناحیه كمر و صورت آنها اصابت كرده بود، در بیمارستان تحت درمان قرار گرفتند.
صادقی بیان كرد: با پیگیری پلیس امنیت مشخص شد كه این پراید در چند نقطه دیگر نیز این كار را انجام داده و متواری شده است.
وی ادامه داد: شهید حسینغلام كبیری از دوران نوجوانی در حقیقت از 4 سال گذشته در پایگاه حجتیه شهرری، فعالیت خود را به صورت جدی آغاز كرد.
صادقی افزود: او روحیه امر به معروف فوقالعادهای داشت و از نیروهای متعهد به انقلاب و اسلام بود كه در یادواره شهدا به عنوان نخستین داوطلب شركت میكرد؛ حتی هنگام اعزام به میدان سعادتآباد نخستین داوطلبی بود كه شجاعانه خود را آماده دفاع از دستاوردهای انقلاب و اسلام كرد.
——————————-
از وبلاگ مبين http://www.mobin.blogfa.com
سلام
خدا کنه شرمنده این شهدا نشیم
یا علی
salam
vaghean
in shohada ghariban
khoda ghovvat
خسته نباشید
کار بسیار بزرگی می کنید. خدا قوت.